Rodzina ptaków śpiewających z rzędu wróblowych, traktowana przez niektórych systematyków jako podtodzina w obrębie wielkiej rodziny muchołówkowatych, obejmująca ok. 300 gatunków i często dzielona na dwie pod-rodziny: kląskawki i drozdy. D. osiągają od 11 do 33 cm długości. Mają smukły dziób i mocne nogi, których kość skokowa pokryta jest z przodu pojedynczą, długą płytką rogową. Przechodzą tylko jedno pierzenie rocznie, a osobniki młode są zwykle nakrapiane. Występują na całym świecie, z wyjątkiem regionów polarnych. Największa liczba gatunków spotykana jest w Starym Świecie, przede wszystkim w Afryce. Gatunki o zasięgu pn. są długodystansowymi imigrantami. Zasiedlają różne środowiska leśne oraz tereny otwarte (tundrę i pustynie). Żywią się owadami oraz owocami, rzadziej ślimakami i dżdżownicami. Budują otwarte, czarkowate gniazdo (nieliczne gniazdują w dziuplach lub jamach), do którego samica składa 3-6 jaj. Mniejsze od drozdów kląskawki cechują się smuklejszymi nogami, cieńszym dziobem z nielicznymi szczecinkami u nasady i znacznie barwniejszym ubarwieniem. Drozdy są zwykle skromniej ubarwione, choć upierzenie niektórych gatunków zdobią jaskrawe - żółte, czerwone lub niebieskie plamy.