Podrodzina z rodziny czaplowatych, obejmująca ok. 60 gatunków długonogich ptaków, występujących na całym świecie, najliczniej jednak w tropikach. Żerują, brodząc spokojnie albo czatując w płytkiej wodzie lub na bagnach, i polują na płazy, gady, ryby oraz inne zwierzęta wodne. Zbudowane z patyków gniazdo w kształcie platformy umieszczają na krzewach, drzewach lub w trzcinach w pobliżu wody. Gniazdują zwykle w koloniach zw. czaplińcami. Zarówno stojące, jak i lecące cz. trzymają szyję zgiętą w kształcie litery S, a nogi w locie wyciągnięte do tyłu. Mają długie, szerokie skrzydła oraz długi, prosty, zaostrzony dziób. Do pielęgnacji upierzenia wykorzystują puder powstający z kruszących się końców piór puchowych. Cz. dzielone są na 3 grupy: cz. właściwe, ślepowrony i tygryski. Cz. właściwe są aktywne w dzień. W okresie lęgowym niektóre gatunki mają na grzbiecie ozdobne pióra, które demonstrują podczas zalotów. Najbardziej znanymi przedstawicielami tej grupy są długonogie i długoszyje gatunki z rodzaju Ardea o dość jednolitym ubarwieniu i czubach. Należą do nich m.in. cz. Modra, osiągająca 130 cm dl. i ponad 180 cm rozpiętości skrzydeł, zamieszkująca Amerykę Pn., i podobna, lecz nieco mniejsza cz. Siwa, szeroko rozprzestrzeniona w Starym Świecie.