Inaczej tęgopokrywe; najliczniejszy rząd owadów, obejmujący ok. 400 tys. gatunków. Należą tu m.in. jedne z najmniejszych i największych owadów - najmniejsze osiągają 0.2 mm dl., a największe, np. rohatyniec, ponad 20 cm df. Można je spotkać prawie we wszystkich środowiskach z wyjątkiem Antarktydy i szczytów najwyższych gór. Fauna ch. jest najbardziej zróżnicowana w tropikach; w strefach klimatu umiarkowanego gatunków jest mniej, ale reprezentuje je większa liczba osobników. Najbardziej charakterystyczną cechą pozwalającą rozpoznać ch. są skrzydła I pary przekształcone w grube pokrywy. Leżą one nad drugim i trzecim segmentem tułowia oraz odwłokiem; stykają się ze sobą wzdłuż linii biegnącej środkiem grzbietu. Mogą być sztywne lub skórzaste. Błoniaste skrzydła II pary używane są do lotu. Uważa się, że ochrona, jaką dają pokrywy, pozwoliła pierwotnym ch. żerować pod korą. gdzie nieosłonięte, błoniaste skrzydła mogłyby ulec uszkodzeniu. Odnóża tych owadów mogą być przystosowane do biegania, grzebania, pływania lub skakania. Czułki składają się przeważnie z 1 i członów i mają różny kształt. W zależności od spożywanego pokarmu, żuwaczki ch. mogą być bardzo duże lub zupełnie zredukowane. G większości gatunków występuje para dużych oczu złożonych.